Каз өмәсе

Казлар – авыл тормышының шигърияте. Язын бала-чага болында каз бәбкәсе саклый. Җәй барыбызның да хәтеренә инеш тулы ап-ак каз көтүләре һәм кичен өенә кайтучы кош чылбырлары белән кереп кала. Ә кар явып инештә су боз белән каплануга, кош уңышын җыю, ягъни “каз өмәләре” башлана.

Зур Тигәнәле авылында бу хезмәт сөяргә, тормышны ярата белергә өйрәтүче традицияне хөрмәт итәләр һәм буыннан – буынга тапшыралар. Барлык эшләрне дә – каурый йолкуны, учакта каз түшкәләрен өтүне, казларны инештә коендыруны кабул ителгән йоласына туры китереп башкарырга тырышалар. Декабрь аеның беренче яртысында 11 каз өмәсе узды. Катнашучыларның тәэсирләренә караганда, алар каз өмәләрен эш итеп түгел, ә матур бер бәйрәм, аралашырга, күңел ачарга, үзеңне күрсәтергә сәбәп итеп кабул иткәннәр.

Әхмәтҗановлар хуҗалыгында ел саен 3 дистәләп каз үстерәләр һәм “каз өмәсе” җыялар. Быел өмәне Зур Тигәнәле музее һәм авыл мәдәният йорты хезмәткәрләре катнашында уздырдылар. Казлар йолку йола үтәү рәвешен алды, өмә бәйрәмгә әверелде.

Югары сыйфатлы тәмле ризык запасы.