Татарстан Республикасының төрле иҗтимагый өлкәләренә өлеш керткән алексеевскилылар турында

28 май 2020 ел., пәнҗешәмбе

Яшь алексеевскилылар, «Яшь журналист» иҗат берләшмәсендә катнашучылар телләре белән без көн саен фидакарь хезмәтләре Алексеевск районының гына түгел, ә Татарстан Республикасының да уңышлылыгына дәлил булган якташларыбыз турында сөйләячәкбез.

 

Гайсин Риваль: «Мин әтиемнең әтисе - Гайсин Рафаэль Риф улы турында сөйләргә телим. Минем бабам инде 30 елдан артык район хастаханәсендә табиб-педиатр булып эшли. Аның бүләкләре һәм дипломнары күп. Ул «Россиянең Мактаулы Доноры», «Татарстан Республикасының Атказанган табибы» дигән мактаулы исемгә ия. Минем бабам сәламәт яшәү рәвеше алып бара, спорт белән шөгыльләнә һәм күп кенә спорт ярышлары призеры булып тора.

Мин бабайның китапларны ничек укуын, медицина белемнәрен күтәрү өчен лекцияләр тыңлавын еш күрәм. Бабай бик күп сәяхәт итә. Ул Төркия, Мисыр, Израиль, Черногория, Греция һәм башка илләрдә булды. Бабайның ике малай оныгы һәм ике кыз оныгы бар. Эштән бушаган вакытта ул безнең белән уйный, без агачтан төрле әйберләр ясыйбыз, урманга йөрибез һәм яр буйлап йөрибез. Бабай миңа еш кына дәресләр белән дә, татар телен өйрәнүдә дә булыша.

Мин бабамны бик яратам һәм аның белән горурланам. Ул үзенең яхшы күңеле һәм профессионализмы белән кечкенә балаларга сәламәтлек бүләк итә, безне яхшылыкка өйрәтә һәм тормышта үзе белгән бөтен нәрсәгә дә өйрәтә!»

 

Адилә Мәхмүтова: «Мине тормышта үрнәк булырлык бик күп кешеләр чолгап алган. Шулай да мин район һәм республика күләмендә генә түгел, хәтта Россия дәрәҗәсендә дә танылган кеше турында - җитәкче Герман Сергеевич Боровиков турында сөйлисем килә. Әлеге күренекле кеше унбиш ел дәвамында Россия лидерлары өчлегенә керә торган сөт комбинаты белән җитәкчелек итте. Комбинат җитештерә торган югары сыйфатлы продукция республикада һәм Россиядә генә түгел, ә чит илләрдә дә зур ихтыяҗда булган. Герман Сергеевич башлангычында иң яхшы белгечләр һәм төзелеш бригадалары эшләгән. Ул аларга лаеклы хезмәт хакы түләгән. Аның җитәкчелегендә эшләгән һәркем аны яхшы яктан гына хәтерли. Шулай итеп, ул безнең республиканы читтә дә танытты.

Православие динен тотучылар өчен төзелгән храм поселокның мәһабәт биналарыннан берсе булып тора. Аны булдыруга Герман Сергеевич Боровиков зур өлеш кертте. Менә инде ике дистә елга якын районыбызны, республикабызны бөтен Россиягә таныткан «Колокольный звон» фестивале, аның турында искә төшереп, аңа рәхмәт белдерә.

Өченче мәктәпкә нигез салучы да Герман Сергеевич Боровиков. Һәм мин нәкъ менә шушы мәктәптә - күренекле кеше исемен йөрткән мәктәптә укуым белән горурланам.

Герман Сергеевич 1998 елның 6 мартында вафат булды. Шул ук елның 1 сентябрендә аның җитәкчелегендә төзелгән мәктәп үзенең беренче укучыларын кабул итте. Кызганыч, Герман Сергеевич мондый тантаналы чарада безнең район һәм республика өчен катнаша алмады. Олылар сөйләвенчә, мәктәпне ачуда чыгыш ясаган һәркем, беренче чиратта, аңа рәхмәт белдергән. «Кеше үлә - аның хезмәтләре кала» дигән сүзләр Герман Сергеевич Боровиковка бик вакытлы килеп җитә. Аның эшләре мәңгегә безнең тарихыбыз битләренә язылган дип уйлыйм.

Ул төзегән биналар - безнең бистәнең бизәге һәм горурлыгы, бүгенге көндә дә. Без, яшь буын, буыннан-буынга шундый уникаль шәхесләрнең исемнәрен тапшырырга, алар турында һәм аларның эшләре турында онытмаска тиеш».

 

Камилә Хәсәншина: «Алексеевск районында да, илнең башка теләсә кайсы районындагы кебек үк, үзләренең мактаулы гражданнары, кече ватанның иң лаеклы вәкилләре бар. Ләкин һәрберсе турында язсаң, газета җитмәс иде.

Антонина Абрамова зур мөхтәрәм гаиләдә үскән. Аның әнисе йорт хуҗабикәсе булган, ә әтисе төзелештә эшләгән. Кечкенә Тоня 7 нче классны тәмамлагач, сугыш башланган. Антонина кичләрен фәнни материаллар өстендә утырып, дәреслекләрне өйрәнә, күп укый торган була. Кыенлыкларга карамастан, ул сигез классны тәмамлаган, мәктәптән соң комсомол райкомы аны укытучылар курсына җибәргән, аннан яшь белгечләрне авыл мәктәпләренә урнаштырганнар. Башта ул Новоспасск авылының башлангыч мәктәбенә эләккән. Халык мәгарифенең район бүлеге кадрларның квалификациясен күтәрү турында кайгырткан, һәм Антонина алга таба Чистай педагогия техникумына, ә аннары Казан педагогия институтына укырга кергән. Сугыштан соң ул Виталий Абрамовка кияүгә чыккан. Абрамовлар район мәгарифенә зур өлеш керткәннәр.

Виталий Иванович балаларны туган ягын яратырга һәм белергә өйрәткән, укучылар белән бергә башта мәктәп, аннары район музее нигезенә салынган тарихи материаллар җыйган. Бу гүзәл педагоглар ике малай үстергәннәр. Өлкән улы Александр Эчке эшләр министрлыгында хезмәт куя, ә кече Юрий район газетасында журналист булып эшли. Менә редакциядә мин Юрий Витальевич белән таныштым да. Ул миңа һәрвакыт акыллы киңәшләрен бирә. Бик укымышлы, белемле, аз сүзле, җитди кеше.

Мин Абрамовлар династиясен бик хөрмәт итәм һәм якташларым булулары белән горурланам».

 

Дарина Казилова: «Минем әбием Людмила турында сөйлисем килә. Минем әби 1964 елның 27 маенда Алексеевск бистәсендә туган. 1981 елда мәктәпне тәмамлаган, шуннан соң Лаеш авыл хуҗалыгы техникумына укырга кергән, анда бухгалтер һөнәрен үзләштергән. 1985 елда минем әби минем бабайга кияүгә чыккан, аннары аларның кызы туган - ул минем әнием.

Минем әбием, ә эштә Людмила Александровна, безнең бистәне төзекләндерү буенча оештыруда бик озак баш хисапчы булып эшләде. Биредә ул торак-коммуналь хуҗалык тармагында күпьеллык намуслы хезмәте өчен Мактау грамотасы һәм Рәхмәт хаты алды. Мин аны һәрвакыт диярлек аның белән озата бардым. Ул мине бик ярата иде, һәм миңа һичнәрсәдән дә баш тартмады. Без бергә шифаханәгә ял итәргә бардык, анда күңелле һәм кызык иде. Өч ел элек әбием вафат булды, ләкин мин аны һәрвакыт яратачакмын һәм аны һәрвакыт истә тотачакмын».

 

Дарья Иванова: «ТАССРның 100 еллыгын бәйрәм итү алдыннан мин үземнең яраткан укытучым һәм искиткеч кеше - Кутуева Роза Мәгъсүм кызы турында сөйләргә телим. Ул һәрвакыт уңай хис-кичерешләр уята торган кешеләр рәтенә керә. Үз табигате белән бу бик ачык, оптимистик һәм шат күңелле кеше. Мин аның белән бишенче сыйныфта таныштым, ул вакытта минем сыйныф җитәкчесе миңа «Яшь журналист» түгәрәгенә керергә тәкъдим итте. Шуннан бирле без түгәрәктә актив эшлибез. Роза Мәгъсүмовна безнең өчен чын остаз, сизгер җитәкче һәм яхшы дус булды. Аның тырышлыгы һәм энергиясе аркасында без Татарстан Республикасын төрле конкурсларда - Бөек Новгородта, Мәскәүдә һәм Магнитогорскта тәкъдим иттек. Һәм һәрвакыт призлы урыннар белән кайттык. Аның белән йөрүләр чын мәгънәсендә уникаль һәм онытылмаслык. Безнең Роза Мәгъсүм кызы - РФ халык мәгарифе отличнигы һәм 40 елдан артык хезмәт стажы булган педагог. Ул үзенең татар телен бик ярата һәм укучыларга нәкъ менә буыннарның дәвамлылыгын һәм гореф-гадәтләрне дәвам итүне тапшырырга тырыша, бу исә татар халкының туган телен һәм мәдәниятен сакларга ярдәм итә. Аның сүзләренә караганда, шәхес буларак формалашкан беренче китаплар - бөек татар шагыйрьләре Габдулла Тукай һәм Муса Җәлилнең шигырьләр җыентыгы. Ул үз эшен бәяли, шуңа күрә аңа җаваплы карый һәм уңышка ирешергә тырыша. Аның хезмәте һәм ярдәме өчен ихлас рәхмәтемне белдерәсем килә, шуңа күрә безнең мәктәп тормышы бик якты һәм бай булды».

ЯҢАЛЫКЛАРГА ЯЗЫЛУ
Сайттагы барлык материаллар лицензия буенча тәкъдим ителә:
Creative Commons Attribution 4.0 International